ACCEPTATIE
Een poos geleden zag ik de film The Princess Diaries. Omdat ik wel in een happy endingkje geloof was de film zeker het kijken waard.
In deze zoetsappert werden deze woorden gezegd, welke ik opschreef:
Moed is niet de afwezigheid van angst maar het oordeel dat iets anders belangrijker is dan angst. De dapperen leven niet eeuwig maar de voorzichtigen leven al helemaal niet. Van nu af aan bewandel je het pad tussen wie je denkt te zijn en wie je kunt zijn. Het gaat erom dat je jezelf toestaat die reis te maken…
Deze woorden kwam ik gisteren ergens in huis tegen en ik had ze op mijn schrijfdesk gelegd. Omdat de laatste zin me pakte: ‘Het gaat erom dat je jezelf toestaat die reis te maken’. De innerlijke reis om te ontdekken wie je essentieel bent, kunt zijn. In de authentieke ontrafeling van jezelf ligt een heel pad wat je kan belopen. In de toestemming van jezelf, het vertrouwen, de overgave ontstaat ruimte om ook daadwerkelijk deze weg te bewandelen.
Op het moment dat je diepte in gaat met jezelf en de kont tegen de figuurlijke krib gooit, ontneem je jezelf het vermogen om te genieten van de reis. En dat zou jammer zijn. Ook al is het verdiepende, het helende, de karmische dynamiek een feit en raakt het je in de diepste spelonken van zijn, weet dat het moment dat het licht er op schijnt en jij jezelf -met de processen- kan verenigen, je veel gewonnen hebt. Want…
Acceptatie van hetgeen wat is, schept ruimte voor hetgeen wat kan (en mag) zijn
Liefs, Irmgard
MIJN GELUKKIGE ZIEL
