Showing 93 Result(s)

Waar droom jij van?

In het soms overweldigend zijn van het leven zelf, waarbij je de dag mag accepteren hoe het komt en wat is kennelijk mag zijn, vroeg ik me af wat mij thans drijft. Instant popte vanuit het niets het antwoord op en het zei mij “waar word je blij van?

Omdat het klaarblijkelijk nog een brug te ver is om voor mijzelf te voelen waar ik dus blij, enthousiast en intern happy van word, is dat niet zo makkelijk gezegd als gedaan. Zeker als je tot in je ziel DNA geprogrammeerd bent om te dienen, mensen te helpen en gericht bent op hun happiness.

Goed, de focus mag dus op zelf en flink ook. Dat is dus iets nieuws waar ik echt nog aan mag wennen. Waar word ík blij van? Ik kan hier wel een heel epos over schrijven “de zoektocht naar mijn eigen happiness” dat is mooi, zeker, maar word jij daar wel zo blij van? Dacht het niet dus. Dus ik ga het even omdraaien. En leg hierbij toch weer focus op jou.

In de woorden die ik aan jou schrijf probeer ik mijn eigen antwoorden te voelen. Als kind hadden we allemaal dromen, zeker, ik ook. Het gekke is dat ik er zelf geen enkele waargemaakt heb. Het leven kwam, nam me mee en overkwam me ook op sommige momenten. Maar hoe zit dat met jou? Heb jij je dromen kunnen waarmaken, leven of ervaren? Of zit je net als ik nu, in de woorden die ik typ, jij al lezende, te denken wat je tot dusver al in de praktijk aan dromen hebt uitgezet.

Een droom staat, dromen staan, niet op zichzelf en daar mag aan gewerkt worden. Als je een bepaalde interne passie voelt, waar je dus ontzettend blij van wordt, dan mag je die altijd, now and ever, navolgen. Het vlamt niet voor niets van binnen in die ‘energetische schuit’ (jouw ziel) van jou. Daar mag je dus wat mee doen. Bijzonder genoeg begin ik nu mijn aller eigenste vlammeke van binnen te voelen en dat is maar goed ook. Het werd tijd. Maar goed, over tijd kunnen we kort zijn. Er is geen tijd alleen het moment waarop het universeel gestuurd wordt dat het op gang mag komen. Trouwens, voel jíj al iets  kriebelen of pushen? Nou we het toch over hebben? Voelen is dus de magic input. Die mag je altijd en overal volgen.

Eigenlijk heb ik wel een droom, voel ik tussen de regels door, maar de kracht van mijn gedachten maakt dat ik tegen mezelf zeg: hé het is veel te hoog gegrepen, jíj kan dat niet bewerkstellingen, hoé krijg je dat in hemelsnaam voor elkaar en wie denk jij dat je bent dat jij dat voor elkaar kan krijgen? Ik mis hier best wel wat ego in en het zou handig zijn als iets binnenin mezelf me zo nu en dan eens vooruit zet en in hangfase of achteruit gear.

Wat vanbinnen dus pookt, vlamt, tiert, raast (op een constructieve, positieve wijze dan) mag je dus navolgen. Denk niet dat je iets niet kan. Was jij ook immers niet degene die bergen beklom, barrières nam en wellicht nooit had kunnen bedenken dat jij staat waar je heden ten dage, nu dus in het moment, staat? Precies. En dat zeg ik dus ook nu voor mezelf. Er wás geen berg te hoog, geen uitdaging werd geschuwd en als ik heel eerlijk ben worden we allemaal niet uitgenodigd om datgene te leren wat we met onze ziel nog te leren hebben?

De passie van binnen wil naar buiten en jij denkt vast dat je alles niet in huis hebt om datgene te volgen wat je met hart en ziel zou willen neerzetten? Zoals ik zou ik hier willen zeggen. Maar niets is minder waar. Alles wat je hebt moeten leven, hebt moeten ondergaan, uitkristalliseren in de diepe zelfreflectie met zelf heb je allemaal nodig gehad. Om jou eigen puzzel van je bestaan te leggen zodat alle puzzelstukjes, stapje voor stapje, in elkaar mogen vallen zodat in het plaatje wat jij ziet, ik zie, een prachtig , uniek tafereel naar voren komt waarin jij jouw essentie, jouw authenticiteit en al jouw ervaring, zijn en zielswaarde in mag leggen. Dat klinkt als een droom… Nou en of!

Liefs, Irmgard

Zielspad

Als je voortdurend op weg bent, wordt niets zo verkondigd dan je eigen gedachten over waar je naartoe gaat. Er is maar één weg en het voorziene pad, het voorziene zielspad, is één richting en de kruispunten die je waarschijnlijk passeert komen tevoorschijn en worden bewaakt met je eigen keuzes. De keuzes van het hart, de oprechte bedoelingen en de gevoelens die je vooruit helpen.

Het toegewijde geloof hierin dat je niet streeft naar iets dat niet van jou is maar dat je streeft naar die dingen, zaken en onbewust geleefde zaken die resoneren namens je geliefde ziel. Je kunt jouw eigen pad, de instellingen en de resultaten die je voorziet niet voorstellen.

Alles wordt voorzien door het universum, of je dit nu wilt of niet, moet je jezelf ervan verzekeren dat het pad dat je volgt, deze beslissingen die je neemt op je zielswandeling van roem, dat ze duidelijk door je hart worden gemaakt en dat zou de belangrijkste leidraad voor je ziel zijn om voorwaarts te gaan op het universele pad van lotsbestemming.

Liefs, Irmgard

Trillende zielsgroei

De staat van mijn ziel is niet de huidige staat van zijn. Mijn ziel leeft, ze leeft zeker. Dat ik tot nu toe mijn vonk kwijt ben, is mijn eigen gevoel. Intern gevoel. Dit betekent niet dat mijn ziel niet meer fonkelt. Het geeft alleen aan dat ik de verbinding met mezelf verloor om die innerlijke vonk, dat innerlijke vuur te voelen. Zo lang ik niet in staat ben om die innerlijke gloed te voelen ben ik niet in staat een stempel op de wereld te drukken. Om uit te dragen en uit te voeren wat van mij is. In mijn uniciteit.

Mijn huidige situatie is niet mijn eindsituatie. Omdat ik die innerlijke gloed door mijn levensomstandigheden verloor, betekent dit niet, maar ik voel dit nu, dat ik mijn vonk voor altijd kwijt ben. Het is daar. Het is altijd zo en het zal altijd zo zijn. Zelfs als ik ontketend ben van mijn lichaamsvorm zal mijn ziel, energetisch gezien, gloeien.

Ik ben niet wat ik denk dat ik ben en ik ben zelfs niet wat ik niet voel. In het onbegrip van mijn ziel, hoe het werkt en het verlies van een goede verbinding met deze hogere energetische bol van mij, kan ik de juiste gevoelens ervan niet begrijpen en het is zeker niet vergezocht dat ik de verbinding met mezelf moet herstellen om opnieuw de verbinding met mijn ziel te zetten.

Ik ben zelfs niet onbegrepen in dat, dit zou ik kunnen denken, dat mijn huidige levensomstandigheden niet aan mijn ziel en haar processen bijdragen. Omdat er een betekenis is voor alles en iedereen, zelfs in de slechtst geleefde omstandigheden, is er een doel om te handhaven, een les om te leren en een doel dat moet worden bereikt. Misschien begrijp ik, omdat ik niet goed begrijp hoe zielengroei en zielsevolutie werken, tot nu toe niet helemaal dat zelfs mijn staat van wankel, onevenwichtig en hinderlijk zijn, door alle neveneffecten van het leven aan de rand van een bouwplaats, dat het onwetend is om te denken dat dit allemaal toeval is en meer.

Het universum verkondigt niet dat er wel eens zo nu en dan toevalligheden zijn maar als je eenmaal op weg bent op het pad van de ziel zijn er geen incidentele toevalligheden meer. Er zijn synchroniciteiten en zelfs als je zou denken, heroverwegen en huiveren in dit denken dat het niet de bedoeling is … dat is het zeker. Dus alles wat ik nu leef, is een onderdeel van mijn evoluerende les om sterker te worden in de prospectus van mijn eigen betekenis. Taak van zijn. Missie in de stof. Om het energetisch onuitgesproken woord naar de gesprokenen te brengen en daarom is mijn pad gretig om de universeel verkregen woorden in mijn oren te brengen als een hooggevoelig persoon met een enorm zilveren koord met de universele energieën naar de mens. Op papier, boeken en zelfs in gesproken taal, aangezien het universum mij kan laten spreken namens degenen die gesproken willen worden. Ook het universum.

Geschud om wakker te worden, geschokt tot in mijn aderen doet het universum zijn werk behoorlijk goed. Ik werd sterker dan ooit en zelfs in de trillende overlast wist het universum mijn frequentie steeds hoger te krijgen. En zelfs als ik zielen van behoorlijk wat dimensies ontmoet, is er altijd meer te zien, te ontmoeten en te leven in de magische stralen, rijken, van de universeel geprofeteerde betekenis van mijn existentiële waarheid. Ik hoef alleen maar mijn verbinding met mezelf te herstellen om verder te groeien in de sprankelende, onstuimige uitstraling van mijn eigen ziel…

Liefs, Irmgard

Balans in het moment nu

Als alles samenkomt, lijkt te komen en je voelt nog geen richting waarheen te gaan, kan je maar het beste, zoals immer, in het nu blijven. Het nu, het moment nu, geeft je namelijk de meeste stabiliteit. Tijd is evident. Er is geen dan, toen of wat dan ook. Het universum kent alleen het nu, omdat heden en verleden, toekomst en al wat was allemaal door elkaar heen lopen.

In samenkomst van alles wat  is, is alles wat is. Daar kan  je wel van ontdaan zijn, niet weten wat er van komt, maar het enigste wat telt is dat je met beide benen op de grond blijft en dat je jezelf overgeeft aan wat is. Je hoofd kan je helemaal warrig maken, alle kanten heen laten schieten maar zolang jij die mind van je geen ruimte geeft, is de enigste ruimte de het moment in het nu.

Dat geeft balans, stabiliteit en zoveel meer. Het moment omarmt je in je zijn en hoeveel je er ook op los laat, mag laten, altijd voert het je terug op waar je mag zijn: het nu. Het nu vervoert je niet, het nu wankelt niet en zeker het nu maakt niet dat je aan de haal gaat met alles wat je hoofd bedenkt. Hoe moeilijk het ook soms mag zijn, kijk en blijf in het nu.

Elke keer doorademen, in stilte de ruimte nemen, voelen waar je staat, wie je bent… de totale focus op jezelf. En mocht je een keer weer wegvliegen vanuit je basis dan weet je dat je altijd en overal kan terugkeren naar je eigen basis: het moment nu. De focus op jezelf in dat moment van zijn. Een stabielere ondergrond kan je niet hebben. Probeer het maar eens…

Liefs, Irmgard

Off-day

Ik ben mijn eigen product

Product van omstandigheden

Van ervaringen, persoonlijkheid

En al wat ik niet ben


Ik maak het er beste van

Maar je hebt van die dagen

Dan valt het niet mee

Raak je moe van het zijn


Op dagen dat alles me inhaalt

Probeer ik me te ontdoen

Van al wat was

En in het moment van zijn te voelen


Voelen wat ik nodig heb

Om overeind te blijven

Voort te gaan

Rasse schreden en maar weer terug


Het leven is geen sinecure

Zeker geen feest

Ze hebben me nooit een rozentuin beloofd

Maar dat was het zeer zeker niet


‘Kop op meid. Alles komt goed’

Dat is mijn eigen slogan

Op van die dagen, je kent ze vast wel

Als je vastzit in jezelf en de rest


Ik ben maar slechts mens

We zijn allemaal maar slechts mens

In deze wetenschap

Geef ik me maar over aan mijn zijnsdag…


Liefs, Irmgard

Truste voor zo

Weer een dag voorbij

Was het fijn vandaag, was je blij?

In wat je deed, leeft of werkt

Voel maar, wat heb je gemerkt?

Deed blijheid je vervullen?

Of blijf je jouw dromen in leegte hullen?

Een dag zonder dromen en ze leven…

Dan vergeet je jezelf héél veel te geven

Waar dromen overgaan, sijpelt de passie weg

En raak jij wellicht van de leg

Hé maar het goede nieuws is: mórgen weer een dag

Waarin je alles wat je droomt leven mag

Nooit te oud, te jong of alles er tussenin

Wat je najaagt vanuit je hart geeft je leven zin

Voel over deze woorden nog maar na, het is uiteraard geen moet

Als je dadelijk je dag afsluit en je ogen dichtdoet

Liefs, Irmgard

Ik geloof

Ik geloof in dromen
Ontiegelijk veel
Dromen doet leven
Erin geloven ook

Ik geloof in wonderen
Ontzettend vaak
Wonderen doet verwonderen
Ze ervaren ook

Ik geloof in goedheid
Enorm diep
Liefde doet geven
Zoveel verspreiden. Mooi

Ik geloof in synchroniciteit
Met heel mijn hart
Alles doen samenkomen
Als bedoeling

Ik geloof in het moment
Dat is wat het is
Geloven doet uitzenden
Zodat als wat nodig is, komt

Ik geloof in de ziel
Als mijn waarheid
Bezieling doet passioneren
Vanuit de kern

Ik geloof in de dag
Elke keer weer
Kansen om te nemen
Je ontwikkelen. Volop

Fijne dag. Liefs, Irmgard

Ben je eigen beste vriend

Als je je eenzaam voelt
Iedereen doet dat eigenlijk, zo nu en dan
De universele waarheid is
Je aanpassing komt alleen en sterft alleen
Vermeerder je gevoelens van eenzaamheid niet
Door je gedachten, door je geest
Omdat je eenzaamheid als een last kunt zien
Maar je kunt ook leven in acceptatie van het alleen zijn

Door acceptatie zou je kunnen vragen?
Ja, zodra je dat accepteert
Je kunt jezelf accepteren zoals je bent
Op eigen kracht worden teruggeworpen
Het kan moeilijk zijn, maar ook een opluchting zijn
Wetende dat als je jezelf eenmaal kunt zien
In volledig perspectief, als zelfreflectie
Dat het inherent is aan je huidige staat van zijn

Is het niet dat je eerst van jezelf moet houden
Om een goede metgezel te zijn voor …
Je hart, ziel en aanpassing?
Wanneer je vastzit aan je eigen wezen
Is het niet van groot belang om van jezelf te houden?
Eigenliefde is duidelijk, omdat je te maken hebt
Op een zeer regelmatige basis, met je eigen gezelschap
Wees comfortabel met jezelf. Altijd
Daarom vragen wij je vriendelijk, probeer jouw eigen beste vriend te zijn

Zoals alles wat je zoekt in anderen
Kan je altijd terug vinden in jezelf
Jij met je dualistische aanpassing
Alles is verenigd in jezelf als we dat kunnen zeggen
We proberen niet te zeggen dat eenzaam en eenzaamheid
Is wat we voor jullie allemaal voorzagen. Integendeel
Omdat jullie mensen zijn gemaakt voor verbinding
En jullie zijn al energetisch allemaal verbonden

Wat we willen zeggen, om duidelijk te zijn, is
De basis van je heelheid kan je in jezelf vinden
Alles moet in je innerlijke wezen worden ontdekt. Altijd
Als je naar liefde zoekt, kijk binnenin
Als je op zoek bent naar vriendschap, wees dan je eigen beste vriend
Als je op zoek bent naar respect, respecteer jezelf
Als je een schouder wilt om op te huilen, geef het dan aan jezelf
Als je (goed) gezelschap wilt, wees dan de beste die je kunt. Voor jou. Altijd
Wees net zo goed voor jezelf als je van anderen verwacht om voor jou te zijn

Wees zo compleet als je bent. Zoek niet meer
Voor alles wat je wilt in het leven naast jezelf
En als je alles hebt gevonden
Waar je binnen in je liefhebbende innerlijke wezen naar zocht
Vanuit deze heelheid kun je verder gaan
Om verbinding te maken met anderen
Een oprechte verbinding vanuit het hart
Omdat alles wat je nodig hebt er al is
Je verwachtingen van anderen zullen totaal anders zijn

Je wezen kan zo authentiek zijn als je maar kunt zijn
Omdat je bewustzijn verder reikt
Dan gevoelens van droefheid om eenzaam te zijn
Je hebt jezelf volledig omarmd
Met volledige acceptatie van wie je bent en
Wat je jezelf kunt bieden. En aan anderen
Is dat niet geweldig, lieve kinderen?
Dat je alles in je dualiteit kunt vinden
De dualiteit van je aardse aanpassing

Liefs, Irmgard

Jij bent een magneet

Ik ben dus ik ben. Jij bent dus je bent. Er is geen ander dan ik. Er is geen ander dan jij. We zijn allemaal uniek en in de uniciteit van zijn is het maar beter dat je jezelf afstemt op datgene wat van jou is in plaats op dat van een ander.

Jouw uniciteit is je kernwaarde en zolang jij jezelf niet omarmt in je kern, in jouw natuurlijke bron, is het hoogstwaarschijnlijk dat anderen dat ook niet doen. Jij met je uniciteit, jij als unieke ziel, bent namelijk een energetische magneet en een magneet trekt datgene aan wat je uitzendt en dat is okay als je het mij vraagt maar je moet niet klagen als jij je kern verwaarloost, negeert of wellicht het hele bestaan ervan niet wilt of durft te erkennen dat niemand jou (zielen)waarde toekent.

Het is wellicht een beetje cru gesteld dat jij met je energetische manier van zijn, jouw aura veld inclusief genomen, bent datgene wat je uitstraalt en uitzendt in energie. Daar kan je niets aan doen maar het is wel belangrijk dat je weet dat dit zo werkt. Om maar even universeel duidelijke taal te spreken.

Jij bent dus een unieke magneet. Wat wil je aantrekken? Positiviteit? Nou dan zou ik  maar eens positief gaan denken. Geen land te ver, ook jij niet overboord, als je dat niet kunt. Vertel mij wat, zeg. Ik was Mrs. Negitivo bij uitstek. Zag altijd problemen en beren op de weg. Ook al had ik ze plenty, dat even ter zijde, maar hé het glas is half vol of half leeg…

In kan in decennia tellen dat mijn glas half leeg was… en ik kreeg maar steeds meer dorst. Wist ik dat ik verzoop in mijn eigen negativiteit. Gek genoeg, wist ik altijd alles voor een ander met een grap, grol of kwinkslag om te draaien, te relativeren waar je U tegen zei, maar voor mezelf… forget that. Ik kreeg het niet voor mekaar. Heel eerlijk gezegd hebbende nu ik denk dat mijn glas ook wel grotendeels leeg gedronken werd door anderen waardoor ik zelf niet de rek, veerkracht of ommekeer kon bewerkstelligen om dat restje wat er nog inzat niet als leeg te bestempelen maar juist te gaan kijken wat er nog in zat.

Op het moment dat het universum keihard op mijn buitenste schellen, die gebarricadeerde binnendeur met ontelbare hangsloten, begon te timmeren, zeg maar beuken, kon ik niets anders doen dan deze open doen. Als het aan hen gelegen had hadden ze net zolang gebeukt totdat ze erin waren. Stelletje eigenwijze deurdouwers. Zover kwam het gelukkig niet want zo gastvrij als ik ben voor eenieder die op mijn stoepje komt laveren, die laat ik binnen.

Goed stond daar dus vol ornaat het universum op de stoep. Ik maakte ook nog dikke mik met mijn spirit team, healing team en nog meer van die onbekende dimensionale zieltjes dat ik echt dacht het leven heeft me ingehaald ik wórd echt gek nu. Gek genoeg, wat een mooie woordspeling trouwens(!), draaide ik helemaal niet door, werd niet gek, mesjogge of wat dan ook. Néé absoluut niet. Doordat ik zo lekker gastvrij was geweest voor het universum en ze ruim baan te geven aan mijn eigenste unieke dis kregen ze de vrijheid om schellen, schillen, lagen, de bunker van weleer te ontmantelen zodat ik in staat was mezelf eens echt recht in die binnenste spiegel aan te kijken.

Potverdomme zeg! Wat ik toen zag. Niet te geloven. Het was naakt, het bibberde waar je ook U tegen zegt en het was zo’n kwetsbare schriele hap die ik ontdekte, zag maar voor het eerst begon te voelen ook dat ik in verwondering anders in bewustzijn naar dat glaasje water ging kijken. Hoe leeg het ook was, door alle lagen heen, het was kei harstikke vol! Ik had het gewoon niet gezien. Mijn glas was altijd vol en ik kon het niet zien door de mist van zijn. Ik was in negativiteit beland, kon de (kinderlijke) verwondering niet meer vatten en was totaal verzand in mijn eigen concept van zijn. Stond ver van mezelf af en de enigste focus die ik had was enkel op anderen. Nou zijn anderen heel leuk en aardig en in verbinding treden lukte ook steeds beter maar om de koe maar bij de hoorns te nemen was het van belang om de focus op zelf te gaan leggen en te blijven kijken naar wat ik zelf in huis had, naar mijn eigen kleuren van de ziel en anders te gaan kijken op het leven. Met voelen als leidraad. In positieve bewustwording. En zo geschiedde dus. Innerlijke ploetertijd was aangebroken.

Weet je, al deze processen zijn rete moeilijk en er is geen enkel proces hetzelfde. We krijgen allemaal ons eigen pakje shit maar ook schoonheid in het leven. De kunst van het leven is om niet te verzanden in je eigen gedachten van zijn als het weer eens een keer tegen zit, of wellicht een gehele tijd waarin een storm zich meester maakt van jouw leven en alles overhoop haalt. Probeer niettemin altijd naar die lichtpuntjes te blijven kijken en verdwaal niet, blijf niet hangen, steken of whatever in je eigen ellende. Zie dat je glas half vol is in plaats van half leeg, leger leegst.

Probeer in kwetsbaarheid te voelen wat jij nodig hebt om je pad te lopen.  Jezelf in kommer en kwel verhullen is zeer onaanlokkelijk als het even of langer tegenzit maar weet dat positiviteit positief doet ontmoeten. Zeker in energie. Want alles wat je uitzendt komt terug. Linksom, rechtsom en altijd anders dan je verwacht, denkt of voorziet. De kwinkslag van zijn zit uiteraard in zelf zijn maar ook wat je wil uitzenden. Vergeet niet dat alles okay is. Je leeft naar wat je momenteel (aan)kunt.

Mocht je thans als een struisvogel verzand zijn in je eigen negatieve bubbel, no problem, dat mag ook, zeker. Maar steek deze vaker eens even naar het licht, naar de zon en voel wat je nodig hebt om weer blij te zijn en straal dat uit. Nodig dat uit. In gevoel, met je gedachten, in de intentie. Ik kon als negatieve struisvogel pro plus een ommekeer maken dus jij kan dat ook. Kijk maar naar dat glas, zie je het? Het is (half) vol, toch? Trek met je unieke zijn datgene aan wat daadwerkelijk bij je past. Je bent niet wat je denkt te zijn, je bent wat je voelt te zijn. Voel hoe mooi je vanbinnen bent. Je bent een unieke prachtbloem die mag gaan stralen. Soms duurt dat even maar hé geef het tijd. Op al die universele processen zit geen klok. En ondertussen zie je de zon, aanschouw je de (kleine mooie dingen en momenten op een) dag en omhul je jezelf met positiviteit. Wedden dat er wat gaat veranderen…

Liefs, Irmgard

In het gevoel ligt de toekomst

We denken zoveel…
Onze minds draaien overuren
Weten kennelijk de weg
En velen… volgen klakkeloos
Hun denktank
Tot ze er hoorndol van worden

Maar het leven draait
Om leven in gevoel
Met je hart
Voelen in gevoel
Leven vanuit je hart & ziel

In het voelen
Ligt onze toekomst
We zijn gemaakt om
Te transformeren
In gevoel, naar het hart
Leven in en met emotie
Omdat emoties ons doen leven

Hartegroet, Irmgard💗