Showing 57 Result(s)

De aarde school

Houd altijd je visie helder
In het hier en nu
Probeer het evenwicht te bewaren
Omdat het je
De meest vaste gronden zal geven
In acceptatie van je wezen, van het leven

Omarm alles
Wat je te zien krijgt
Want hoe meer je begrijpt
Hoe meer je duidelijkheid en inzicht hebt
Over het leven en zijn processen
In overgave aan de universele wil

Omdat ze je plan, route en zielspad kennen
Deze (universele) wijsheid zal je pad verlichten en effenen
Realiseer je gewoon dat je
Op de aarde school je levenslessen moet leren
Je kunt ze beter omarmen, het leven omhelzen
En omhels het moment in je proces

Haast je niet naar dingen
Alles zal op zijn plaats vallen
Op exact het juiste moment
Op de juiste plaats
Dus geef niet op. Geef nooit op

Accepteren, overgeven en omarmen
Jezelf, je proces en leven
Zoals het leven zelf je de uitdagingen geeft
De problemen om te groeien
Om je ziel te laten evolueren
Omdat evolueren het hoogste universele goed is
Om te leven, bereiken, om te behouden…

Liefs, Irmgard

De zon zit in mijn hart

De zon zit in mijn hart
De zon zit in mijn lijf
Ik voel de warmte
Zie het licht
Het wil schijnen
Ontiegelijk veel
Authentiek, met de billen bloot
Gewoon, zoals ik ben

De sluiers zijn verdwenen
Lagen intens gepeld
Ontveld tot in mijn zielskern
Mijn menszijn achtergesteld
Ik ben de zon, de liefde, het licht
Kind van de sterren
Universeel gestegen
Verweven met Al(l) wat is

De banden zijn gesmeed
De koorden lopen diep
Worden aangehaald
Van kern tot kern
Elkaar zien, (verder) helpen
Zijn, zoals we bedoeld zijn te zijn
Zonder blikken of blozen
Naakt zijn. Niks te verbloemen
Te verhullen (meer)

Ik ben ik. Jij bent jij
Samen zijn wij dus
Het kostte heel wat processen
Tranen, zweet. Sloten vol beide
Vallen, maar weer opstaan
En weer voortgaan
Decadent ontveld
Van mistige sluiers
Maskers ontdaan


Veren en keren
Opwinden en verkeren
Maar weer voortgaan
Dóórgaan
Tot ik geen kik meer kan zeggen
Universeel gemangeld
Tot de overgave mijn deel wordt
Smeek… het is genoeg geweest!
Doe maar, ik wil
Het kan me niet meer verkeren
Bommen of stikken

Accepteren of tegenwerpen
Met de kont tegen de universele krib
Het kruis maar weer laden
Verder dragen slepen
Zodat dát zielsdeel
Deel wordt van mijn zijn
Pijn ja. Van al het gekronkel, gesleep
Kom maar op met die zon
Om te beginnen met mijn eigen zon

Ik wéét het! Ik ben de zon
De maan, de sterren
Het licht, de liefde
Wat kan me nog verder verteren
Tot ik mezelf in spiegel aankijk
En zeg: jij grietje
Bent meer dan okay!
Tevree met mijn authentieke snuit
Zonder opsmuk náákt
Tot de bodem. Krakend vers

De zon zit in mijn hart
Ik bén de zon
De zon zit in mijn lijf
Ik lééf deze zon
Ik voel de warmte
God, wat lááf ik me derin
Het wil schijnen
Nou, doe dan! Ben er klaar voor
Ontiegelijk veel…
Ook dat moet maar dan
Authentiek dus. Met die dikke billen bloot
Niks meer te verhullen

Vluchten… kan niet meer
Het is tijd om te gaan
De sterren stralen
Ik doe verhalen
Keer op keer
Laat me toch een keer met rust
Ik ben niet zo universeel toegerust
Ben een mens
Verhip ja, ik ben een mens
Vergat het zowat te leven
Ik ben de zon. Mijn allereigenste zonnige zon
Leven ja, voelen en ervaren
Dat is wat ik ga doen


Voeten op de aarde
Op de grond
Mijn part in de dikke shit
Kan mij niet meer deren
Was toch al lange tijd overhit
Ik sta. Ik sta!
In mijn eigen kracht
Ik leef mijn zon
Altijd ook in de nacht
Ik ben heel. Een hele zon
Één met zelf
Het is goed zo…

Liefs, Irmgard

De universele boomerang

Hoe je anderen behandelt
Is essentieel
Want uiteindelijk zal
Hoe jij mensen benaderd
Wat je doet
Hetgeen je uitstraalt
Hoe liefdevol jij bent
Of juist niet…
Altijd wederkeren
Wie zaait, zal oogsten
Dat is een universele wet
De Wet van Karma

Een wet die zegt
Dat je goed bewust moet zijn
Van wat je zegt
Wat je doet
Hoe je met je medemens omgaat
Want hoe je doet
Zal je gedaan worden
Wat je uitstraalt
Zal je tegemoet kunnen zien
Ben bewust, lieve kinderen
Wat jij jezelf -uiteindelijk-
Wilt geven

Denk goed na
Wat wil jij neerzetten vandaag?
Liefde vanuit de bodem van je hart
Waarmee jij het licht wat je bent
Uitstraalt tot over velen
Of ga je voor de andere versie
Waarmee je ook anderen raakt
Maar dan op een vervelende wijze?
Wij willen benadrukken, lieve kinderen
Dat wat jij zaait
Altijd zal oogsten
Dat alles als een boemerang
Zal terugkomen

Wil jij respect?
Behandel anderen met respect
Nadat jij jezelf met respect beziet…
Wil jij dat mensen aardig tegen je zijn?
Begin met aardig te zijn voor jezelf
Met aardig zijn voor anderen…
Wil jij gezien worden als mens?
Beschouw jezelf
Zie dan de medemens, hoe deze is…
Wil je geaccepteerd worden?
Accepteer eerst jezelf
En dan de ander…
Ben bewust van wat je neerzet
Ben bewust van wat je uitstraalt
Ben bewust hoe karma werkt


Jullie zijn allemaal kinderen
Van licht en liefde
Velen zijn helaas de verbinding
Met zichzelf kwijtgeraakt
Zie de essentie van je Zijn te kennen
En straal, vanuit authenticiteit
Dat is hoe jij oorspronkelijk bedoeld bent
De licht en liefde
Naar jezelf. In zelfliefde
Voorts naar je medemens
Krijg door de universele wet
Datgene wat je uitstraalt
Onherroepelijk weer terug
Ben bewust, lieve kinderen
Wat je wilt neerzetten
Wat zet jij vandaag neer?

Liefs, Irmgard

De opgang naar liefde

Liefde is als een trap om lief te hebben
Vertel me alsjeblieft hoe ik
Naar behoren op deze trap kan lopen
Zonder van de treden naar beneden te vallen
Niemand heeft me tot nu toe verteld hoe lief te hebben
Hoe dan ook om over deze steile trap te lopen
Ik weet zeker dat liefde alles is wat er is
Maar op welke manier kan ik liefhebben
Zonder te vallen? De stappen die ik mis ten spijt
Of de stappen die ik helemaal niet nam?

Liefde zelf doet nooit pijn
Dat doet het niet maar
Door de steile liefdesstappen die ik moet maken
Is er is altijd een kleine kans
Om naar beneden te vallen
Van naar beneden gaan
Zonder zelfs maar na te denken
Misschien kan het, als ik hard genoeg val, pijn doen
Maar ze vertelden me dat ik dat niet deed
Omdat ze tegen me zeiden
“We zijn er allemaal om je te troosten
En zijn bij je wanneer je echt stappen mist”
Maar troost mij dit echt?

Ik ben onzeker over liefde
Wat is trouwens liefde?
Ik spreek over mededogen, vriendelijkheid en zorgzaamheid
Natuurlijk, dat is inderdaad liefde
Maar wat betekent liefde persoonlijk, voor mezelf
Zou je jezelf kunnen afvragen
Is mijn huidige relatie ware liefde?
Geeft het me vleugels en passie (ik nodig heb)?
Voel ik me op mijn gemak bij mijn partner en thuis?
Veilig zonder enige twijfel?
Word ik met respect en waardigheid behandeld?

Dit bracht me tot nadenken
Over liefde in mijn eigen leven
Ik heb het allemaal: veiligheid, comfortabel voelen, respect
Waardigheid en al die aardige dingen meer
Maar ik kwam tot de conclusie dat
Liefde me nooit vleugels heeft gegeven
Het laat me nooit wegvliegen om de hemel te bereiken
Ik was nooit gepassioneerd om de liefde zelf te leven
En ik weet één ding zeker
Ik heb het al ontdekt
Het was allemaal omdat ik een groot detail miste

Het deel dat ik miste was
Ik leefde niet vanuit mijn hart
Hoe had ik dat ooit kunnen denken
Ik was toch in staat om te vliegen en vleugels te hebben?
Ware liefde houdt van het hart
Met je hele innerlijke wezen, ziel
En je liefhebbende, grote hart
Je zou je af kunnen vragen of ik zeker en veilig ben
Ik ben niet alleen, maar geeft jouw partner
Je vleugels zodat je zou kunnen vliegen
Om te vliegen naar grote hoogten?
En een gepassioneerd leven leiden? Geleefd door het hart?

Leven vanuit het hart
Wat je ziel doet juichen van vreugde
Geluk en een diepe vervullende liefde
Dat is waar echte liefde over gaat
Leven vanuit het hart en geleefd vanuit het hart
Geleefd door het hart en geliefd door het hart
Vergeet nooit dat echte liefde je vleugels geeft
Als het moment daar is, voel je het
Voel door het hart
Is dit de liefde van je leven…?

Liefs, Irmgard

Evolutie

De sprankel van je uniciteit mag je delen
Niet verhullen, terugtrekken in zijn
Eerst mag je helen
Van al die oude (ziels)pijn

Je bent geboren om je licht hier te laten schijnen
In de allesomvattendheid van jouw potentieel
Je mag niet meer onzichtbaar zijn, wegkwijnen
Maar jezelf laten zien voor het groter geheel

Je weg ging diep, stijl en vol onrust
Gelopen heb je en nog in de veelvoud van het bestaan
Ook al ben je universeel toegerust
Je hebt nog met zelf een lange weg te gaan

Evolutie is niet alleen creperen
In de eland van zijn met je hebben en houwen
Je bent hier om aanzienlijk te leren
Ook in happiness leven kan je zielsbloem ontvouwen

Je bent klaar om verder open te gaan
Te floreren als een ontspruitend jonge bloemenknop
Klaar om in je eigen licht te laven en te staan
Het is niet meer neer naar de kern maar op

Jouw weg heb je gelopen, tranen heb je geplenkt. Veel
We beloofden je geen weelde, geen stand
Je kreeg gewoon je eigen zielendeel
Dat is hoe het werkt op universeel niveau en land

Gestrekt, getrouw en volledig toegerust ben je klaar
Om te ontvangen wat van jou is. Nu en dan
Ook al voel je jouzelf helemaal processen gaar
Je weet het nu. Geniet ervan…

Liefs, Irmgard

Zijn, ademen, overgave

Ben
Adem
Geef over
Aan jezelf
Voor het grote geheel
Het universum

Adem
Adem in, adem uit
Voel je levend
Geef zin aan je leven
Aan je bestaan

Overgave
Aan het plan
Jouw uniciteit
Aan de goddelijke wil
Omdat ze je plan
En je pad kennen

Jijzelf…
De grootste uitdaging
Met al je dualiteiten
Heb je angst
Of heb je lief?
Wees moedig
En kies verstandig je pad

Het grotere goed
Wij zielen zijn allemaal verbonden
De energetische snelwegen
Van onze dimensie
Kruist jullie dimensie
Let op de grootsheid
Van onze wereld van wonderen

Het universum
Is ongezien. Is onbekend
Het is ongelofelijk verbazingwekkend
Geloof onze woorden
Het gaat veel verder dan
Je geloof en verwachtingen
Stel je voor en vraag je af
Geef je over en ben
Volg onze aanwijzingen
Voor het beste. Jouw beste

Liefs, Irmgard

Verbinding met zelf

Ik ben op weg
Op weg mijn eigen doel
Te verwezenlijken
Weet nog niet waarheen
Maar dat is okay
Het is wat het is
Nu, dan, altijd
Als dan ook nu is

Ik ben onderweg
Op weg
Mijn ziel te leven
Weet nog niet hoe
Maar dat maakt niet uit
In overgave en vertrouwen
Volg ik mijn pad
Dat is wat het is


Ik reik uit
In verbinding naar anderen
Het is tijd
Om te verbinden met al wat is
Al is nu, in het moment
Met alles en iedereen
Die resoneert met mijn kern
Dat is een doel op zich
Het is prima, ik doe mijn ding
Het is altijd okay
Zolang ik volg met mijn hart en ziel

Ik berust, verbonden in de basis
De basis van zijn
Met zelf, mijn innerlijke zelf
Het was divine tijd
Om dat te voelen, ervaren en te leven
In de verbondenheid met
Zelf, mijn eigen liefdeskern
Te kunnen aanschouwen
En in en met liefde te leven
Verbinden en mijn ding te doen
Het was een lange weg, nog
Maar het is okay…

Liefs, Irmgard

Naakt zijn…

Ik heb een vette sik, de hik

Een ongebalanceerde rikketik

Verrek wat ging het deep en snel

Het leek die kekke python wel

Tijd is nada, is nop

Universeel gezien voel ik me tof en top


Mijn mens zijn heeft best wel wat geleden

Ik ben zeg maar over een bananenschil uitgegleden

Door het universum gepresenteerd

Ja, ze hebben flink wat magie gestrooid en afgevuurd

Mijn bucket is overvol

O, man het was wel veel. Voel me hoorndol


Het gras kan niet groeien op een incapabele ondergrond

Zo was het hoe ik er intern voorstond

Wat niet kan groeien

Kan niet gaan (op)bloeien

Het was een beetje (veel) mager en loos

Dat is waarom het liep en verkoos


Mijn bloemke is nu wel terdege klaar

De basis is gelegd maar ik voel me gaar

Het interne fikkie brandt niet erg meer

Voel me leeg, opgebrand en verteer

Een tred terug is op zijn plaats nu

Verkies mezelf. Eindelijk, sodeju!


Een vuurtje moet fikken

Vooruit. Branden. Niet tegenaan dus hikken

De fakkel moet worden doorgegeven

Verspreid worden. Het licht mag leven

Niet worden gedoofd

Toch voel ik me intens verdoofd


Wat ben ik reteboos

Met mijn menszijn was niets loos

Zeg ik dan. Doch verhip das waar

Het gaat nu om mijn zielszijn, klaar!

Dat is wat telt

Maar ondertussen ben ik wel, als een ui, leeg gepeld


Ik sta naakt, zonder onderbroekje aan

In zielsenergie voelen, ervaren, leven, is all naked staan

Verrekt wat sta ik in de kijker

Voel ik dan maar mijn higher selfie is rijker

Genoeg basis nu om zelf te zijn

Eigenlijk… ook al ben ik nude… het is retefijn


Niets meer te verbloemen

Niet meer te verbergen, alleen te roemen

Fuckerdefuck, wat ben ik aangeroerd

Zelfs de oude energie wordt eruit geboerd

Intens gezwingeld en geschud

Ik zeg het je wat een gekut (excuse me)


Awaken to be shaken. Zo vaak

Ze hadden me tuk, vét ráák

Köln en Aken zijn ook niet op één dag gebouwd

Klerezooi, wat heb ik toch verstouwd

Schelden is niet mijn ding

Maar dat is wel de noot die ik thans zing


Het universum is magisch dus

Maar al dat soul werk is een enorme klus

Ga er maar aanstaan, megafluit

Zeg, met lippen getuit

Ik verdiende al een lintje van eer

Misschien krijg ik er eentje, weer


Mijn gazon is gereed, zon derop

De bloemetjes kunnen buiten, in galop

Tijd om dat te gaan zaaien

En de ontspruiting te maaien

Datgene vanuit de kern te geven

Ernaar te zijn, voelen en leven


Al het gescheld nu ten end, van dien

Ik ben geworden zoals voorzien

Okay, braaf en op rust

Universeel getest, geprocest en toegerust

Ik ben ik verhaal ik toch afgeblust

Op naar meer zijn en genieten

Naakte tieten!


Dansen in regen all naked en blij

Dat voorzie ik voor mij

Slaan op de trommel klanken in de ether

Geen gedoe meer, geen dropveter

Ik ben der klaar mee

Mijn ziel is thans tevree…
(en het universum ook)


De hikgroetjes, Irmgard

Ik fiets en hik mijn eigen weg

De pijn gevoeld in lijf en leden
Is pijn uit het verleden
Mee dragend, zeulend en zeurend
Nimmer fijn die ouwe zooi of opbeurend
Ik moet er maar mee doen deze ronde aard
Gek genoeg heb ik een bult bij mekaar vergaard

Ik ben er klaar mee met dat universele gedoe
Die ene trigger na de ander, nou moe
Dieper rakend dan anders, deeper en deeper in de shit
Mijn ziel krijgt ruimte maar ik raak steeds meer overhit
Zielsprocessen… opschoning tot in de kern: rettekét
Tot dat ik eens flink mijn zielsbloemekes buiten zet

Ik heb mij Trojka zeker gelopen en ben de rit helemaal beu
Dan denk je het gehad te hebben… wordt er weer gepord met die universele keu
Ik wil niet zeulen, processen met al die ballen
Zo onderhand na al die jaren roller coasten sta ik op knallen
Is onderwijl die klere frequentie mega verhoogd
Terwijl ik hier slechts wordt gedoogd

Ik heb geen vrolijke rijm vandaag, mijn input is somber en traag
Drs. P was er niets bij maar Mr. I resoneert beslist niet laag
Goed, in samenballing wordt het dus een ander deuntje
Ik ben ik, uniek en beslist niet Bep, Truus of Teuntje
Het is maar wie ik aan mijn ring ring krijg in het moment
Dan is het ‘ET’, de gnoom, Jezus of een andere ziel of vent

Ik doe wat ik kan zo doen we allemaal
Sorry, maar vandaag geen vrolijk upliftend verhaal
Ik dans mijn polka in mijn eigenste tijd en op eigenste rijm
Jezus deed ook maar wat en dat vond ook niet iedereen fijn
Goed. Ik ben herrezen uit mijn as. De feniks in mij is opgestaan
Al was ik beslist geen doetje maar mijn universele ik is in zijn kracht gaan staan
Tante Bep eet ook geen soep, maar deze wordt nooit heet gegeten
Dus ik blijf gewoon mezelf, hè en laat soms lekkere dikke aardse scheten

Ik ben de Fidel van mezelf, de gouden Hendrik is nabij
Samen zijn wij verbonden en rijzen… zij aan zij
Mijn rijmpje is bijna aan het leste
Zoals ik al zei ik doe mijn ding en ben beslist niet den beste
Kijk! En dat is nou zo mooi en universeel beklonken
Aan hiërarchie, ego en macht wordt geen aandacht geschonken
Ben gewoon een soul als geen ander
Samen zijn wij, verbonden vanuit de kern, en meander

Zo nu ga ik polka, samba of jive dansen visualiserend
Ik ben onderweg, lerend en manifesterend
Ondertussen heb ik er weer een gidsje bij
Over de honderdtwintig, ben de tel kwijt in de hete brij
Ben een spirituele vogel, maar zing mijn eigen lied
Dat is mega essentieel, vergeet dat niet
Geloof niet in leringen, dictaties, instituten en goeroes met een dikke sik
Gek genoeg mag ik mijn eigen weg vinden. Met mijn eigen hik
Nu is mijn epos in rijm meer dan klaar
Je weet het, hè… vind je eigen weg maar…

Liefs, Irmgard

Onzelfzuchtig zelf zijn

Wanneer ik de stilte in zelf betracht
Verblijf ik, en verzacht

Wanneer ik de rust in zelf beschouw
Voel ik mijn ziel en ben trouw

Wanneer ik de focus op zelf leg, houd en leef
Heb ik niet het gevoel dat ik wegzweef

Wanneer ik mezelf meer in liefde omarm
Des te minder ik vastloop en erbarm

Ik ben ik en bén meer dan okay
Een essentieel gegeven en dat stemt me tevree

Ik ben niet de illusie van zelf maar ben authentiek
Zonder masker, pretenties of ego… mezelf zijn is uniek

Zonder afgeschermde werkelijkheid ben ik universeel
Bovenal ben ik mens en soms is het me teveel

In de getrouwheid aan mezelf geef ik, ik leef
De dimensionale werkelijkheid is dat ik intens zweef

In de rust voel ik mezelf, mijn zijn en zielszaligheid
Het was een enorm proces maar dat heeft geen tijd

Ik ben er nooit… wat een utopie
Maar thans voel ik mezelf, weet, hoor en zie

Dat vluchten geen zin meer heeft, zeg ik bedaard
Het moment is daar dat ik mezelf aard

Landen in zelf in een verbindend geheel verbonden
Eerst met zelf en mijn diepe zielspijnen en wonden

Verbinden met anderen is een doel op zich
Het komt… nu is het even nog een pas op de plaats… Een doel an sich

Liefs, Irmgard