Op naar rust & stilte

Ik ben onderweg
Van hier naar gene
Het gaat zo snel
Doet zeer aan mijn benen

Ontvankelijk als ik ben
Ga ik mee met de flow
Volgend met hart, ziel en tamelijk zen
Het universum gaf me een flinke go

Ik ben hier en daar
Meedeinend met al wat is
Ondertussen ben ik behoorlijk gaar
Zo druk, veel ook en rust is een groots gemis

Het leven dendert, pakt, neemt me mee
Alsof ik in een sneltrein zit
In een roller coaster okay
Zeg ik tamelijk verhit

Rust is onontbeerlijk
Een pauze zeker idem om de stilte weer te pakken
In wonderlijke verstilling zijn is heerlijk
Onderwijl lig ik naar adem snakken

Het leven is het leven
De snelheid heb je uiteindelijk zelf in de hand
Het zijn keuzes, idealen en streven
Voor het nu wens ik dat ik in stilte en rust was verzand…

Liefs, Irmgard