Evolutie dus…

Sinds dat mijn ogen open gingen, ik ging voelen en door het universum in het diepe werd gegooid, heb ik heel wat meegemaakt, geprocest en mogen ervaren. Er is een hoop losgekomen, opgeschoond & geheald. Uit dit leven maar ook wat er op mijn ziel zat uit vorige levens.

Ondanks dat ik tot mijn essentiële, pure zijn heb mogen komen, ben ik best boos. Op wat was, op wat is. De processen, de diepte ervan en de hoeveelheid. Verdorie, wát was het veel!

Vanochtend werd ik uitgedaagd dit van me af te schrijven. Zie het onderstaande. Het is niet dat ik me ontdaan heb van alles maar het geeft wel wat opluchting om er woorden aan te geven. Woorden geven aan dat wat je voelt, of het nu het geschreven of gesproken woord is, kan helend op zichzelf zijn…

Let niet op het Nederlands… het liep bewust zo.


Dikke tering, vette kek
Ik denk verrek
Voelen was aan mij niet besteed
Dat maakte me Spaans benauwd en heet
Ik zou het liefst vluchten
Naar onbekende gehuchten

Krijg de shit
Zeg ik uiteraard verhit
Het universum heeft me uitgewrongen
Zo vaak in the deep gesprongen
Krijg de hik
Met jullie zielsevolutie en rikketik

Ben der helemaal klaar mee!
Het is helemaal niet okay
Lijden ja, met een dikke vette ‘IJ’
Dat kon der ook nog wel bij
Gooi het maar naar binnen
Er is altijd wel iets te verzinnen

Krijg de kleren
Om mij zo te bezeren
Ik ben moe, op en gemangeld
Zijn jullie nu uit getjangeld?
Hoeveel rek moet een mens ontberen
Om elke keer weer op te veren?

Mijn evolutie liedje is nog niet uit
Een smartlap vals gezongen en getuit
Dikke teef, wat een gezweef
De aarde ís waar ik leef
Al dat geworstel en gezweet
Is niet wat ik snel vergeet

Universum, hulde aan jullie
Ik zing een ballade voor gullie
Het is jullie gelukt ik ben gebroken
En heb mijn ego zeker gewroken
Die heb vet het nakijken nu
Wat een shit processen, sodeju!

Zo mijn versje of wat het ook zij
Is bijna klaar dicht ik blij
Ik dans tot de sterren, terug en ver
En gloei inmiddels zelf vanbinnen als een ster
Ik kan nog niet voelen het was het waard
Zeg ik thans nederig en bedaard
Maar IK VOEL
Dat is wat ik bedoel…

Liefs, Irmgard