Puur jezelf zijn

Geordend, geknakt en geworteld

Tot in de kern

Onevenredig gezien

Gedurfd,  ver

Van mijn oorspronkelijke zijn

De essentie leren omarmen

Wat een diepte! Wat een pijn!

Schillen, schellen en dies te meer

Vielen af en neer

Het oude loslatend, te neer gegaan

Om vanuit de volheid

Alle puzzelstukjes bij elkaar

Weer op te bouwen

Alles voor het beste

Zielsbest

Om stralend de universele zaadjes

Die in de kern afwachtend lagen

Te laten ontspruitend

Een bloem

Waarachtig, zó mooi

Kan wel janken

Het proces, de diepte, de volheid

Het is goed zo

Mezelf in de armen gesloten

Liefhebbend en ongekunsteld

Puur zijn en leven

Het was het waard

Zegt mijn ziel nu

Liefs, Irmgard

PUUR!
By Irmgard Daanen